Wat is geloven?

Wat betekent geloof voor mensen persoonlijk? We vroegen het aan een paar van onze leden.


Jantine (22)

Jantine uit Duiven is opgegroeid in een christelijk gezin. Ze is heel actief in de jeugdvereniging van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt van Duiven-Velp. Jezus is haar redder, daar twijfelt ze niet aan. Maar ze heeft wel vragen over lijden en verdriet.

‘Ik werk als uitzendkracht in de zorg, voornamelijk in verzorgings- en verpleeghuizen. Het uitzendbureau belt me als er een tekort aan personeel is. Ik houd van het werken in de zorg. Later dit jaar ga ik een opleiding doen die me voorbereidt op het werken als verpleegkundige bij Defensie. Dat is een opleiding van vier jaar. Het is een pittige opleiding, want naast de ‘gewone’ verpleegkundige vakken krijg ik ook militaire vakken erbij en sport. Eén keer in de vier weken ga ik op bivak.’

‘De opleiding die ik ga doen is in Harderwijk. Maar in de weekenden ga ik gewoon naar huis in Duiven. Ik heb verscheidene taken in de kerk. Ik zit onder meer in de leiding van de jeugdvereniging, daar praten we met zo’n twintig jongeren tussen de 15 en 22 jaar over het geloof. Ik ga graag naar jeugdvereniging. We doen Bijbelstudie en behandelen altijd een onderwerp. Het is mooi dat je met elkaar je vragen en twijfels kunt bespreken. We zijn een hechte groep, maar nieuwe mensen zijn altijd welkom.’

‘Eén keer per jaar gaan we met een andere groep christelijke jongeren op kamp. Het is heel leuk om ook anderen te leren kennen in plaats van alleen met je eigen groepje te zijn. We doen aan sport en spel en Bijbelstudie. ‘s Avonds zitten we rond het kampvuur en drinken we een biertje of wijntje. We ontmoeten ook regelmatig andere christelijke jongeren voor een gezellige avond, een soos noemen we dat. Een keer per jaar hebben we een congres waar christelijke jongeren uit Noord Brabant en omgeving bij elkaar komen en een onderwerp behandelen.’

Jantine

‘Jezus heeft mijn zonden op zich genomen, daar twijfel ik niet aan. Maar mijn relatie met God is op dit moment moeilijk. Dat komt omdat mijn vader ziek is. Ik denk dan: ‘‘Hebben we nog niet genoeg gehad?’’ Lijden en verdriet is een geestelijke beproeving. Ik praat over de dingen die ik meemaak met anderen. Je merkt dan dat je niet de enige bent die moeilijkheden heeft.’

‘Op mijn achttiende heb ik belijdenis van het geloof gedaan. Ik ben vroeger gepest op school en de enige manier om staande te blijven was door te geloven. Bidden stopte het pesten niet maar gaf me wel kracht. Toen heb ik besloten belijdenis te gaan doen. Ik ben opgegroeid in een gelovig gezin en ben altijd meegegaan naar de kerk. Ik denk niet dat ik anders ben dan niet-gelovigen. Je hebt alleen een stuk geloof bij je wat je leven beďnvloedt. Voor mij is het een houvast in moeilijke tijden. Je leven wordt anders door Jezus. Mensen op mijn werk merken dat aan me. ‘‘Er is iets anders aan je’’, zeggen ze dan. Ik denk dat ze Jezus’ liefde zien. Dat wil je toch doorgeven.’

16 september 2015

Jantine

Top


Ans (66)

Ans woont in Rheden en is al tientallen jaren lid van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in Duiven-Velp. Ze is dankbaar voor de kerkdiensten die er iedere zondag zijn. De tijd na het overlijden van haar man is een moeilijk fase in haar leven, maar ze weet dat ze altijd terug kan vallen op God.

‘Sinds mijn kindertijd ga ik al mee naar de kerk. Mijn ouders geloofden, mijn grootouders; eigenlijk mijn hele familie. Mijn moeder paste het geloof ook echt toe in haar leven. Ik heb haar bijvoorbeeld nooit horen roddelen.’

‘Als kind genoot ik al van het zingen in de kerk. En van lieverlee maak je het geloof je ook eigen. Op de lagere school had ik een vriendinnetje die zei: ‘‘Blijf jij altijd dit geloof houden? Ik neem later het geloof van mijn man.’’ Ik dacht daar anders over: ‘‘Wat ik heb, wil ik houden.’’ Het geloof geeft me veiligheid. Wat er is op deze wereld, is er niet zomaar gekomen. Het heeft een oorsprong en de oorsprong is God. Het plantenrijk, het dierenrijk, mensen, de diversiteit... De sterren en planeten... Alles hangt met elkaar samen. God heeft de wereld met royale hand gemaakt. Er is voldoende voedsel op de aarde. De schaarste ligt niet aan de aarde, die brengt voldoende op. We zijn alleen een beetje raar bezig met de verdeling ervan.’

‘Twijfel aan het bestaan van God heb ik nooit gehad. Maar na het overlijden van mijn man, tien jaar geleden, leek God heel ver weg. Toch probeerde ik altijd God te zoeken. Ik realiseerde me dat het een gebeurtenis was die mijn leven totaal zou veranderen. Bidden was in die tijd heel belangrijk. Dat is het enige waar je op terug kunt vallen, wat helpt en wat troost geeft. God weet van je verdriet, Hij is alwetend. Hij heeft ons gemaakt en kent ons beter dan welk mens dan ook, dan moet ik het ook aan Hem overlaten.

‘Geloof zit eigenlijk in alles. Ik ben een kind van God en heb een taak. Geloof geeft je als mens dat wat je nodig hebt. Je fouten kun je bij God neerleggen en je kunt elke dag opnieuw beginnen. Dat is genade. Ik vraag me wel eens af of ik God de plek geef die Hij moet hebben. Ik ben niet zo’n trouwe Bijbellezer. Als je met z’n tweeën bent, lees je altijd samen aan tafel. Dat doe ik nu niet meer elke dag. Maar als ik ergens iets over wil weten, pak ik de Bijbel erbij. Ik word regelmatig vroeg wakker. Dan neem ik alle tijd om te bidden.’

‘Ik probeer niet alleen in woorden maar ook in daden christen te zijn. Mensen hebben dat soms wel in de gaten. Ik probeer medemenselijkheid te tonen en vind het ook fijn er voor mensen te zijn. Maar ik ben geen heilig boontje.’

‘In 1973 zijn mijn man en ik vanuit Schiedam naar deze regio gekomen. We woonden eerst in De Steeg en daarna in Rheden. Sinds die tijd zijn we ook lid van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in Velp en later in Duiven-Velp. In de kerk vind je vrijheid, gelijkheid en broederschap. Mensen verschillen heel erg van elkaar, ook maatschappelijk. Maar toch ben je gelijk. Je bent vrij doordat we elke keer weer de vrijheid krijgen opnieuw te beginnen. Dat hangt niet van onze daden of wandaden af. En in de kerk vind je ook broederschap met elkaar in de vorm van saamhorigheid.’

‘Iedere zondag ga ik naar de diensten in Duiven. Dat vind ik heerlijk. Je kunt je even concentreren op de essentie van het geloof. Je wordt niet afgeleid. Je zingt met elkaar en ontmoet elkaar. Na afloop ben ik altijd weer dankbaar dat we een dienst hebben gehad. Ik ben kringleider. In elke een kring zit een aantal mensen uit de gemeente. We komen bij elkaar om te praten of om gezellig dingen te ondernemen. We zijn bijvoorbeeld naar de Schaapskooi in Rheden geweest en naar het Watermuseum in Arnhem. We eten ook wel eens samen. De kring is er voor verbroedering en om elkaar te steunen in het geloof. Ik plan de bijeenkomsten en leid de gesprekken. Verder komt de jeugdvereniging hier wel eens eten, rijd ik mensen naar de kerk en ga ik op zieken- en ouderenbezoek. Jezus heeft gezegd: ‘‘Zolang de aarde bestaat, zal de kerk er zijn. Tegen de klippen op. Dat moet het werk van de heilige Geest wel zijn.’

‘Tegen mensen die God zoeken, wil ik zeggen: ‘‘Kom gewoon naar de kerk en beleef het.’’ Misschien is het een grote stap, maar God geeft mensen aan elkaar om elkaar verder te helpen.’

28 juni 2015

Top


Arne (49)

Arne komt uit Velp, kent God al zijn hele leven en is verwonderd over Gods liefde. Hij gaat graag naar de kerk om God te danken en te eren. Maar hij heeft ook wel eens twijfels.

‘Het is heerlijk om bij God te horen. Ik heb het niet verdiend, maar door Jezus mag ik Zijn kind zijn. Daar ben ik heel verwonderd over. Het is moeilijk te begrijpen, maar ik ben er wel blij mee. Omdat ik het grote cadeau heb gekregen van de vergeving van de dingen die ik verkeerd doe, probeer ik als slecht mens goed te leven. Iedereen mag bij het volk van God horen, maar dan moet het ook wel zichtbaar zijn dat je dat wilt. Als het goed is, kun je kinderen van God herkennen aan hun manier van leven. Maar ook christenen zijn zondig. Ik ben geen haar beter dan wie dan ook. Maar steeds weer mag ik beginnen met een schone lei.’

‘Mijn dag begint altijd met gebed. Ik praat dan bewust met God. Ik dank voor de nacht die ik heb gehad en bid voor de dag die komt. Ik bid voor mijn gezin, voor mijn familie, voor de mensen die ik ken en die ik niet ken. Iedere dag rijd ik zo’n tweehonderd kilometer voor mijn werk. Het is niet vanzelfsprekend dat je elke avond weer thuiskomt.’

‘Ik heb getwijfeld aan het bestaan van God. En dat doe ik nog steeds wel eens. Maar het duurt nooit meer dan een halve dag. Dan kijk ik om me heen en zie ik de schepping. Ik lees in mijn Bijbeltje en dat weet ik: ‘‘God bestaat. Hij is er voor ons, voor mij.’’ Ik heb net nog een prachtige zonsondergang gezien. Al die kleuren...’

‘Als christen heb ik geen antwoord op alle vragen. In het verleden vroeg ik me bijvoorbeeld wel eens af of ik een andere baan moest gaan zoeken. En waar we onze kinderen op school moesten doen. Ik probeer dan in de lijn van de Bijbel een beslissing te nemen. Ik vraag anderen advies. En ik bid actief: ‘‘Heer, leid u mijn leven.’’ Dan moet je rustig afwachten.’

‘Mijn hele huwelijk - bijna 25 jaar - ben ik al lid van de kerk van Duiven-Velp. Toen we gingen trouwen, wilden we lid worden van een kleine kerkelijke gemeente omdat je daar je gaven goed in kunt zetten. We zijn toen in Velp gaan wonen. In Arnhem was ook een goede christelijk school voor de kinderen. En dat je dan in het mooiste gebied van Nederland woont, is een cadeau.’

‘Ik denk dat het belangrijk is dat je als christen bij een gemeente hoort. Ik zie een gelovige als een schaap die hoort bij de goede Herder. Een loslopend schaap is heel kwetsbaar. Een schaap in een kudde is beschermd en helemaal als de goede Herder, Jezus dus, de kudde beschermt. Het is belangrijk dat je als gelovigen samen de Here dient. Je kunt elkaar helpen, samen blij zijn en jongeren begeleiden naar het volwassen zijn. Zondags ga ik naar de kerk om God te danken en te eren. We zingen en bidden en luisteren naar de uitleg van de Bijbel. Het is nooit saai want ik ontmoet God. Voor mij is een kerkdienst het hoogtepunt van de week. Ik moét niet naar de kerk, maar ga graag. Doop- en belijdenisdiensten zijn voor mij hoogtepunten. Ik gun het anderen ook dat ze Gods liefde zien. Dat doet me ook altijd weer denken aan mijn eigen doop en belijdenis en mijn eigen redding door Jezus. Daarom vind ik het avondmaal ook altijd fijn. Daardoor mogen we weten dat door het lijden en sterven van Jezus onze zonden vergeven zijn.’

‘Ik geloof dat ik na dit leven naar God in de hemel mag gaan. Ik mag dan feest vieren. Dat is zo indrukwekkend en zo mooi. Daar kunnen we ons geen voorstelling van maken. Maar dat is de toekomst.’

6 mei 2015

Top


Tineke (59)

Tineke uit Velp is al haar hele leven lid van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt. Ze is alleenstaand en verzorgende in de thuiszorg. Iedere dag wipt ze even aan bij haar moeder die ver in de tachtig is en in een verzorgingshuis woont.

‘Eén keer per zondag ga ik naar de kerk, meestal ‘s ochtends. De wet van God wordt voorgelezen en we zingen tot Gods lof met elkaar. Wat mij betreft kan er niet genoeg gezongen worden in de kerk; daar word ik blij van. De preek kan ik de ene keer makkelijker volgen dan de andere keer. Het gaat erover hoe God wil dat je leeft. ‘s Middags ga ik naar mijn moeder. Zij woont in een verzorgingshuis en kan niet meer naar de kerk. Samen kijken we dan een kerkdienst via de laptop. Ik vind het belangrijk om Gods Woord te horen. Daardoor word ik gesterkt. Ik richt mijn zondag in aan de hand van de kerkdiensten. God zegt dat het goed is om op zondag rust te houden. Dat is geen moeite voor mij. Toen ik jong was misschien wel, maar nu niet meer. Er zijn ook dingen veranderd. Vroeger mocht je niet eens handwerken op zondag. Dat is nu gelukkig anders.’

‘Sinds mijn geboorte in 1955 ben ik al lid van de kerk van Velp. Ik heb veel contacten en we helpen elkaar als het nodig is. Er zijn ook activiteiten zoals bijvoorbeeld een Happie Toer. Je eet dan een voorgerecht bij iemand thuis en het hoofdgerecht weer bij iemand anders. We sluiten met z’n allen samen af met een toetjesbuffet. Ik kan niet zo vaak meedoen omdat ik onregelmatig werk. Maar als er iets te doen is en ik kán, doe ik zeker mee. Het is gezellig en je leert elkaar beter kennen.’

‘Ik verdien mijn geld als verzorgende in de thuiszorg. Dat doe ik al 27 jaar. Ik ben alleenstaand. Tot vier jaar geleden woonden mijn moeder en ik samen in een huis. Nu woon ik alleen. Ik wip wel iedere dag even bij mijn moeder binnen - sommige mensen denken dat ik er werk. En op zondag ben ik er dus ook altijd. Mijn moeder geniet ervan. Zondag is voor haar ook altijd een feestdag. Ik doe ook vrijwilligerswerk in het tehuis van mijn moeder. Ik help bij het bloemschikken, als er eens een brunch is en begeleid de mensen wel eens bij uitjes. Met oud en nieuw steek ik vuurwerk af bij het tehuis; niemand van het personeel durft dat.’

‘Elke woensdagavond zing ik in een koor, Capella Arnhem. Het is ontstaan vanuit de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in Arnhem. Nu is het een christelijk kamerkoor en er zitten ook mensen op die niet naar de kerk gaan. Als christen ben je op zich niet anders dan niet- christenen. Je reageert alleen anders op bepaalde situaties. Ik wil soms ook wel eens vloeken als dingen niet lopen zoals ik wil, maar ik doe het niet. Natuurlijk doe ik ook verkeerde dingen, maar ik weet dat ik vergeving krijg als ik erom bid.’

‘Ik geloof dat God er is en dat Hij me helpt bij alle moeilijkheden. Hij heeft Zijn Zoon gegeven om voor ons te sterven. Dat heeft God al aan het begin van de wereld toegezegd. Wij kunnen de zonden die we doen niet dragen. Maar als we nu sterven, kunnen we voor God verschijnen. De zonden zijn vergeven door Jezus. Ik lees elke dag uit de Bijbel, meestal tussen de middag. Ik lees ook een Bijbels dagboekje. Elke dag wordt er een andere tekst uitgelegd en er staat bij hoe je dat in deze tijd kunt toepassen.’

‘Twijfels over het geloof heb ik eigenlijk nooit gehad. Ik weet dat God bestaat. Ik voel het ook. Dat is misschien moeilijk te vatten voor buitenstaanders. Ik kan het ook niet goed uitleggen. Ik heb soms wel vragen aan God. Waarom overkomen je bepaalde dingen? Maar waarom niet? Ik ben niet anders dan een ander. Vorig jaar ben ik ziek geweest. Maar ik was heel rustig. Ik kreeg kracht van God. Ook al lijkt het onvoorstelbaar, ik weet dat als je sterft er geen pijn meer is en geen zonden. Je mag leven bij God. Het mooiste moet nog komen.’

4 april 2015

Top


Jessica (33)

Jessica is getrouwd, heeft twee zoontjes en woont in Duiven. Ze gaat al zo'n vijftien jaar naar de kerk in Duiven-Velp, helpt bij kinderactiviteiten en vindt het leuk om met gemeenteleden samen te eten. Geloven doet ze al van jongs af aan. 'Deze aarde en de natuur zijn niet vanuit het niets ontstaan.'

'God is iemand bij wie ik altijd terechtkan. Hij geeft me rust en helpt me. Ik ken God al sinds mijn jeugd. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, ben gedoopt en heb op negentienjarige leeftijd zelf belijdenis gedaan van mijn geloof. Ik geloof dat we door God geschapen zijn en dat we zondig geboren zijn. Maar we worden door de heilige Geest klaargemaakt voor een nieuw leven, bij God in de hemel. Geloven betekent voor mij dat ik bewust keuzes maak. Ik leef niet roekeloos en op zondag ga ik naar de kerk. Ik probeer de mensen om me heen te helpen: andere ouders die ik tegenkom op school en mensen bij mij uit de kerk.'

'Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest. Mijn vader is heel lang ziek geweest. Dat vond ik moeilijk. Waarom overkwam ons dat? God is toch goed voor de mensen? We zijn toch Zijn kinderen? Wat me dan rust gaf, was bidden en God ook vragen om die rust. Ook als ik niet kan slapen vanwege zorgen, bid ik. Daarna kan ik slapen. Als ik dan 's morgens wakker word, denk ik: ''Heerlijk!'' Ik merk dat God voor me zorgt.'

'Ik ben getrouwd en God heeft ons gezegend met twee kinderen. Ze zijn zes en twee jaar oud. We lezen de jongens altijd voor uit de kinderbijbel en hebben gesprekken over de verhalen die erin staan. We zingen ook aan tafel, bijvoorbeeld het lied 'Lees je Bijbel, bid elk dag'.

'Als ik mijn geloof niet meer had, zou ik een doel in het leven missen. Waar leef ik dan voor? Voor een grotere auto? Voor een groter huis? Daar draait het niet om. Uiteindelijk gaat het erom dat we als we sterven bij God mogen leven. De heilige Geest zorgt ervoor dat ik geloof. Als ik buiten om me heen kijk, zie ik ook dat God bestaat. Deze aarde en de natuur zijn niet vanuit het niets ontstaan. Daar is Gods leidende hand bezig geweest.'

'We gaan al zo'n vijftien jaar naar de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt van Duiven-Velp. Daarvoor waren we lid van een kerk in Arnhem. We proberen onze oudste zoon ook twee keer mee te nemen. Een keer in de maand verzorg ik de 4+ crèche. De kinderen kunnen dan tijdens de kerkdienst op hun eigen niveau meer over God leren. We vertellen ze een verhaal, knutselen met ze of doen een spelletje. We eten ook regelmatig als kerkleden met elkaar. Dat trekt ons wel. Je hebt dan tijd om elkaar beter te leren kennen.'

21 maart 2015

Top


© 2010-2017 Gereformeerde kerk vrijgemaakt Duiven-Velp